Hatırladığımda beni mutlu eden anları yaşatmalıyım belki sadece her şey anlamını kaybetmesin diye. Kelebeğimizin ömrü belki de bu kadardır. Rüzgarın önüne düşmüştür belki bu sefer, gücü kalmadığı için kendi yolunu çizmeye. Ayrılık vakti mi meleğim? Belki ....

Bir yerlerde tıkanıp kaldığında hayat, soluk almak güçleştiğinde, yüreğin susup, mantığın sürüklemeye başladığında ayaklarını, dağlara dönmeli yüzünü insan. Yeni patikalar, yeni yollar seçmeli yüreğini ferahlatacak; yeni insanlarla tanışmalı, yeni keşifler yapacak... Hep isteyip de, bir gün yaparım diye ertelediği ne varsa, gerçekleştirmeyi denemeli! Her geçen gece, ölüme bir gün daha yaklaştığını; zamanın bir nehir, kendisinin bir sal olup da, O dursa da yolculuğun devam ettiğini anlamalı.

İlla büyük acılar çekmemeli, küçük mutlulukları fark etmek için!! Dikeni yüzünden hesap sormak yerine gülden, derin bir soluk alıp, hapsetmeli kokusunu içine... Ama küçük, ama büyük; her hayal kırıklığı, her acı; bir fırsat yaşamdan yeni bir şeyler öğrenebilmek için; Çünkü; hiç düşmemişsen, el vermezsin kimseye kalkması için, hiç çaresiz kalmamışsan, dermanı olamazsın dertlerin; ağlamayı bilmiyorsan, neşesizdir kahkahaların; merhaba dememişsen, anlamsızdır elvedaların...

Ne, herkesi düşünmekten kendini, ne; kendini düşünmekten herkesi unutmamalı! Bilmeli; çok kısa olduğunu hayatın; hep vermek ya da hep almak için.. Herkese yetecek kadar büyük olmalı sevgisi; ama, kapasitesi sınırlı olmalı yüreğinin ki, hakkını verebilsin sevdiklerinin; zaman bulabilsin; bir teşekkür, bir elveda için... Yaşam dedikleri bir sınavsa eğer; asla vazgeçmemeli sevmek ve öğrenmekten; ama, herkesi sevemeyeceğini de her şeyi bilemeyeceğini de fark edebilmeli insan! Tıpkı, her şeye sahip olamayacağı gibi... Zamanın ninnisiyle, uykuda geçirmemeli hayatı!

****

*** MoR yazıyı unutma ...

Bu akşamüstü yine ben otururken penceremde
Yorgun gün sırtımda
Sağda solda insanlar görüyorum
Hepsi birden koşuyolar mutlu yarına
Birkaç gün evvel olsaydı
Ben de koşardım onlarla
Bugün ben kaybettim
Benim için yarın olan tek sevgim , kime ne?
Şimdi ben gülüyorum
Her sey tatsız ve anlamsız bugün artık
Yarından bana ne
Bundan sonra tek başına ben
Ne yaparım, nereye giderim boş umutlarla?
Bir kenarda durup herkesten yardım mı Beklesem gözümde yaşlarla?
Her gün uğras, her gün kaybet Bak olmuyor, aldanma!