Kafama her şeyi takmam ki aslında öyle gibi görünse de. Bazen anlatmak istediklerimi doğru şekillerde anlatamıyorum ve bu diğer insanlara zarar veriyor sanırım. Diğer insanara zarar vermesi de beni üzüyor haliyle. Ama olması gereken onların beni, bana bir şey sormadan, sormalarına gerek kalmadan anlaması değil mi? Tek bir kelimem bile ortada kaybolup gidiyorsa bu beni üzer, bu herkesi üzer. Hiçkimse düşünceleri kimse görmeden buharlaşıp gitsin istemez. İpi sökerim sökerim sökerim ama sonuna gelip de orada hiçbir şey kalamdığını görünce yıkılırım ben elimde değil...
halsiz şu kalbim
